Zgodnie z zapowiedzią, po ogólnej mapie epok i kierunków w historii sztuki, proponuję tym razem bardziej szczegółowy plan tendencji panujących w sztuce najnowszej, czyli tej od początku XX wieku po dzień dzisiejszy.
.
O ile, poza paroma wyjątkami, periodyzacja sztuki dawnej i nowożytnej jest raczej prosta, o tyle w mnogości odmian sztuki współczesnej dosyć łatwo się zgubić. W dużej mierze wynika to z tego, że wielu artystów łączy różne tendencje, co powoduje, że zalicza się ich do więcej niż jednego nurtu jednocześnie. Jest to szczególnie widoczne w przypadku twórców abstrakcji niegeometrycznej lub artystów pokroju Mariny Abramović, której działania angażują większość z form ekspresji charakterystycznych dla tzw. „sztuki żywej”.
Kolejny problem, z którym konfrontują się niektórzy maturzyści to rozróżnienie między poszczególnymi nurtami, które nierzadko okazują się być po prostu wariantem jakiegoś większego nurtu lub jego europejskim odpowiednikiem, np. amerykański pop art i europejski Nowy Realizm.
.
Niniejsza mapa ma charakter syntetyczny i przekrojowy a jej głównym celem jest ułatwienie Wam orientacji w meandrach tendencji sztuki współczesnej. Mam nadzieję, że ułatwi ona naukę zwłaszcza tym, którym ta część historii sztuki sprawia więcej problemów niż przyjemności.
.
.
Wszystkim natomiast życzę najlepszego na nowy rok, systematyczności w powtórkach i oczywiście sukcesu na tegorocznej maturze!
.
PS: Tematem kolejnej mapy będzie sztuka współczesna w Polsce charakteryzująca się nie mniejszą liczbą nurtów i odłamów.
PS: Tematem kolejnej mapy będzie sztuka współczesna w Polsce charakteryzująca się nie mniejszą liczbą nurtów i odłamów.
.
.
.
..
.
.